غزل شمارهٔ 266
Poet: Hafez
Toggle stanza 1دلم رمیدهٔ لولیوَشیست شورانگیز
11
دلم رمیدهٔ لولیوَشیست شورانگیز
دروغوَعده و قَتّالوَضع و رنگآمیز
22
فدایِ پیرهنِ چاکِ ماهرویان باد
هزار جامهٔ تقوی و خرقهٔ پرهیز
33
خیالِ خالِ تو با خود به خاک خواهم برد
که تا ز خالِ تو خاکم شود عَبیرآمیز
44
فرشته عشق نداند که چیست، ای ساقی
بِخواه جام و گلابی به خاکِ آدم ریز
55
پیاله بر کفنم بند، تا سحرگهِ حَشر
به مِی ز دل بِبَرَم هولِ روزِ رستاخیز
66
فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی
که جز وِلایِ تواَم نیستْ هیچْ دست آویز
77
بیا که هاتفِ میخانه دوش با من گفت
که در مَقامِ رضا باش و از قَضا مَگریز
88
میانِ عاشق و معشوق هیچ حائل نیست
تو خود حجابِ خودی حافظ از میان برخیز
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
دمید صبح مبارک طلوع، ساقی، خیز
به دلخوشی می صافی به جام روشن ریز
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1129
همی برآیم با آن که برنیاید خلق
و برنیایم با روزگار خورده گریز
RudakiQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 71 - در مدح نصر بن احمد سامانی
نکرد در دل من کار، عشق شورانگیز
زهیزم تر من شد فسرده آتش تیز
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 4802
دلیل منزل شوقم به دامنم آویز
شرر ز آتش نابم به خاک خویش آمیز
Allama IqbalPayam-e Mashriqمی باقیغزل شمارهٔ 28
ببند دست و می از شیشه در گلویم ریز
که من به قول دف و چنگ نشکنم پرهیز
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 289
غمم به عیش درآمیخت عشق رنگ آمیز
کنون نه هست غمم کند و نی نشاطم تیز
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 291