غزل شمارهٔ 438
Poet: Hafez
Toggle stanza 1سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي
11
سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي
و رُوحي کُلَّ یَومٍ لي یُنادي
22
نگارا بر من بیدل ببخشای
و واصِلْني علی رَغْمِ الْأَعادي
33
حبیبا در غم سودای عشقت
تَوَکَّلْنا علی رَبِّ الْعِبادِ
44
أَ مَنْ اَنْکَرْتَني عَن عشق سَلْمیٰ
تُزَاوَّل آن روی نِهْکو بِوادی
55
که همچون مُت به بوتَن دل وَ اِی رَه
غَریقُ الْعِشقِ في بَحْرِ الْوِدادِ
66
به پی ماچان غَرامت بِسپُریمَن
غَرَت یک وی رَوِشتی از اَما دی
77
غم این دل بِواتَت خورد ناچار
و غَر نه او بِنی آنچَت نَشادی
88
دل حافظ شد اندر چین زلفت
بِلَیلٍ مُظْلِمٍ وَ اللّهُ هادي
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
هوای نیکوان عیش است و شادی
مراد عشقبازان نامرادی
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 929
ز ما برگشتی و با گل فتادی
دو چشم خویش سوی گل گشادی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2679
چنین باشد چنین گوید منادی
که بیرنجی نبینی هیچ شادی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2680
در صد فتنه را بر خود گشادی
دو گامی رفتی و از پا فتادی
Allama IqbalArmaghan-e Hijazحضور ملتبخش 14 - برهمن
به آن قوم از تو میخواهم گشادی
فقیهش بییقینی، کمسوادی
Allama IqbalArmaghan-e Hijazحضور حقبخش 4 - به آن قوم از تو میخواهم گشادی