غزل شمارهٔ 202
Toggle stanza 1دل میرود و نیست کسی دادرس ما
11
دل میرود و نیست کسی دادرس ما
از قافله دور است خروش جرس ما
22
هم مشرب اوضاع گرفتاری صبحیم
پرواز به منظر نرسد از قفس ما
33
بر هیچکس افسانهٔ امید نخواندیم
عمریست همان بیکسی ماستکس ما
44
ما هیچکسان ناز چه اقبال فروشیم
تقدیر عرقکرد به حشر مگس ما
55
خاریم ولی در هوس آباد تعین
بر دیدهٔ دریا مژه چیدهست خس ما
66
ما و سخن ازکینهفروزی، چه خیال است
آیینه ندادهست به آتش نفس ما
77
بر فرصت خام آن همه دکان نتوان چید
مهمان دماغ است می زودرس ما
88
مکتوب وفا مشعر امید نگاهیست
واکن مژه تا خوانده شود ملتمس ما
99
بیدل به جنون امل ازپا ننشستیم
کاش آبلهگیرد سر راه هوس ما
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای مهر تو از صبح ازل هم نفس ما
کوتاه ز دامان تو دست هوس ما
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 68
بی برگی ما برگ نشاط است چمن را
شیرازه گلزار بود خار و خس ما
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 818
خوش وقت اسیری که برآمد هوس ما
شد روز نخستین، سبد گل قفس ما
Ghalib DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 29