غزل شمارهٔ 2516
Toggle stanza 1تمثال فنایم چه نشان؟ کو اثر من
تمثال فنایم چه نشان؟ کو اثر من
خودبین نتوان یافتن آیینهگر من
گمکرده اثر چون نفس باز پسینم
کو هوش که از آینه پرسد خبر من
جمعیت شبنم گره بال هوایی ست
تدبیر اقامت چه کند با سفر من
در نسخهٔ تجرید تعلق چه حدیث است
چون نقطه اثر باخته زیر و زبر من
من آینه پردازم و دل شعبده انگیز
ترسم که مرا جلوه دهد در نظر من
چون ابر ز بس منفعل نشو و نمایم
پرواز عرق میشود از سعی پر من
زین سعی که جز لغزش پا هیچ ندارم
تا چند چو اشک ابله بندد کمر من
هر جا تپشم محو شد از خویش نهانم
شب در نفس سوخته دارد سحر من
تا بر الم بیکسیام ناله نخندد
از سرمه توان سایه فکندن به سر من
عریان تنیی هست درین معرکه بیدل
این جامه که تنگی ننماید بهبر من
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
لب تشنگی حرص ندارد جگر من
خشک از قدح شیر برآید شکر من
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 6430
بیم است که صد آه برآرم ز جگر من
تا بی تو چرا میبرم این عمر به سر من
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 659
ای همنفسان تا اجل آمد به سر من
از پای درافتادم و خون شد جگر من
AttarDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 25
زین شکر که تا کوی تو شد راهبر من
چون آبله در پای من افتاد سرمن
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2518
Sources
Persian text source: Ganjoor