بخش 67 - و له ایضاً
Poet: Attar
Toggle stanza 1هر خاک که درجهان کسی فرسود است
هر خاک که درجهان کسی فرسود است
تنهاست که آسیای چرخش سوداست
هر گرد که بر فرق عزیز تو نشست
مفشان که سرو فرق عزیزی بوده است
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
راهی ست ز حق به خلق بس روشن و راست
راهی ست ز خلق سوی حق پر کم و کاست
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 19
دوری که در [او] آمدن و رفتنِ ماست،
او را نه نهایت، نه بدایت پیداست
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)راز آفرینش [ 15-1]رباعی 10
دارنده چو ترکیبِ طَبایع آراست
از بهرِ چه اوفْکَنْدَش اندر کموکاست؟
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)راز آفرینش [ 15-1]رباعی 11
دارنده چو ترکیب طبایع آراست
از بهر چه افکندش اندر کم و کاست؟
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 31
در دایرهای که آمد و رفتن ماست
او را نه بدایت، نه نهایت پیداست
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 34
عمریست مرا تیره و کاریست نه راست
محنت همه افزوده و راحت کم و کاست
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 38
دارنده، چو ترکیبِ طبایع آراست
باز از چه سبب فکندش اندر کم و کاست؟
KhayyamRubaʿiyat-e Khayyam be Pazhuhesh-e Sayyid ʿAli Mir-Afzaliرباعیات اصیلشمارهٔ 1
در دایرهای کآمدن و رفتنِ ماست
او را نه بدایت، نه نهایت پیداست
KhayyamRubaʿiyat-e Khayyam be Pazhuhesh-e Sayyid ʿAli Mir-Afzaliرباعیات اصیلشمارهٔ 2
آن آتش ساده که ترا خورد و بکاست
آن ساده به از دو صد نگار زیبا است
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 117
آن بت که جمال و زینت مجلس ماست
در مجلس ما نیست ندانیم کجاست
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 118
Sources
Persian text source: Ganjoor