غزل شمارهٔ 612
Poet: Attar
Metre: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
Rhyme: انبازننگریم
Poetic form: Ghazal
Reciter: عندلیب
Toggle stanza 1ما در غمت به شادی جان باز ننگریم
11
ما در غمت به شادی جان باز ننگریم
در عشق تو به هر دو جهان باز ننگریم
22
خوش خوش چو شمع ز آتش عشق تو فیالمثل
گر جان ما بسوخت به جان باز ننگریم
33
هر طاعتی که خلق جهان کرد و میکنند
گر نقد ماست جمله بدان باز ننگریم
44
سود دو کون در طلبت گر زیان کنیم
ما در طلب به سود و زیان باز ننگریم
55
گر عین ما شود همه ذرات کاینات
یک ذره ما به عین عیان باز ننگریم
66
اسرار تو ز کون و مکان چون منزه است
ما تا ابد به کون و مکان باز ننگریم
77
چون شد یقین ما که تویی اصل هرچه هست
در پردهٔ یقین به گمان باز ننگریم
88
در کوی تو دو اسبه بتازیم مردوار
هرگز به مرکب و به عنان باز ننگریم
99
عطار چو کناره گرفت از میان ما
ما از کنار او به میان باز ننگریم