غزل شمارهٔ 588
Poet: Attar
Toggle stanza 1ما می از کاس سعادت خوردهایم
11
ما می از کاس سعادت خوردهایم
در ازل چندین صبوحی کردهایم
22
با غذای خاک نتوانیم زیست
ما که شرب روح قدسی خوردهایم
33
عار از آن داریم ازین عالم که ما
در کنار قدسیان پروردهایم
44
تا که مهر مهر او بر جان زدیم
نقش غیر از لوح دل بستردهایم
55
هر که این باور نمیدارد ز ما
گو بیا اینک بیان آوردهایم
66
از برون پرده ما را کس ندید
زانکه ما در اندرون پردهایم
77
گرچه عطاریم و بوی خوش دهیم
خویشتن را به ز کس نشمردهایم
Audio
0:000:00
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor