غزل شمارهٔ 481
Toggle stanza 1مرا قلاش میخوانند، هستم
11
مرا قلاش میخوانند، هستم
من از دردی کشان نیم مستم
22
نمیگویم ز مستی توبه کردم
هر آن توبه کزان کردم، شکستم
33
ملامت آن زمان بر خود گرفتم
که دل در مهر آن دلدار بستم
44
من آن روزی که نام عشق بردم
ز بند ننگ و نام خویش رستم
55
نمیگویم که فاسق نیستم من
هر آن چیزی که میگویند هستم
66
ز زهد و نیکنامی عار دارم
من آن عطار دردیخوار مستم
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
لبالب کن قدح ساقی که مستم
به می ده جملگی اسباب هستم
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1294
چه دیدم خواب شب کامروز مستم
چو مجنونان ز بند عقل جستم
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1496
به جان جمله مستان که مستم
بگیر ای دلبر عیار دستم
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1497
هزاران سال با فطرت نشستم
به او پیوستم و از خود گسستم
Allama IqbalPayam-e Mashriqلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 121
تراشیدم صنم بر صورت خویش
به شکل خود خدا را نقش بستم
Allama IqbalPayam-e Mashriqلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 130
من از بود و نبود خود خموشم
اگر گویم که هستم خود پرستم
Allama IqbalPayam-e Mashriqلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 54
درآمد دوش ترک نیم مستم
به ترکی برد دین و دل ز دستم
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 478