غزل شمارهٔ 790
Poet: Attar
Toggle stanza 1جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی
11
جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی
دل در غم عشق تو رسوای جهان تا کی
22
چون جان و دلم خون شد در درد فراق تو
بر بوی وصال تو دل بر سر جان تا کی
33
نامد گه آن آخر کز پرده برون آیی
آن روی بدان خوبی در پرده نهان تا کی
44
در آرزوی رویت ای آرزوی جانم
دل نوحه کنان تا چند، جان نعرهزنان تا کی
55
بشکن به سر زلفت این بند گران از دل
بر پای دل مسکین این بند گران تا کی
66
دل بردن مشتاقان از غیرت خود تا چند
خون خوردن و خاموشی زین دلشدگان تا کی
77
ای پیر مناجاتی در میکده رو بنشین
درباز دو عالم را این سود و زیان تا کی
88
اندر حرم معنی از کس نخرند دعوی
پس خرقه بر آتش نه زین مدعیان تا کی
99
گر طالب دلداری از کون و مکان بگذر
هست او ز مکان برتر از کون و مکان تا کی
1010
گر عاشق دلداری ور سوختهٔ یاری
بی نام و نشان میرو زین نام و نشان تا کی
1111
گفتی به امید تو بارت بکشم از جان
پس بارکش ار مردی این بانگ و فغان تا کی
1212
عطار همی بیند کز بار غم عشقش
عمر ابدی یابد عمر گذران تا کی