غزل شمارهٔ 616
Toggle stanza 1بیا تا رند هر جایی بباشیم
11
بیا تا رند هر جایی بباشیم
سر غوغا و رسوایی بباشیم
22
نمیترسی که همچون خود نمایان
اسیر بند خودرایی بباشیم؟
33
اگر در جمع قرایان نشینیم
ز سر تا پای قرایی بباشیم
44
بیا تا در تماشای خرابات
چو رندانِ تماشایی بباشیم
55
چو عقل ما عقیله است آن نکوتر
که عاشقوار، سودایی بباشیم
66
چو در دریای بی پایان فتادیم
همان بهتر که دریایی بباشیم
77
چو صحرا گشت بر ما آن چه بایست
برون کون صحرایی بباشیم
88
چو پیدا نیست جای ما چو عطار
همه جایی، همه جایی بباشیم