بخش 5 - موت

گهیت از آشنایان یاد ناید

چنین بیگانه بودن هم نشاید

دلم را ناله سرنای باید

که از سرنای بوی یار آید

یکی لحظه از او دوری نباید

کز آن دوری خرابی‌ها فزاید

ز خاک من اگر گندم برآید

از آن گر نان پزی مستی فزاید

چه سرو است آن که بالا می‌نماید

عنان از دست دل‌ها می‌رباید

نگفتم روزه بسیاری نپاید

ریاضت بگذرد سختی سر آید

نگارینی که با ما می‌نپاید

به ما دلخستگان کی رخ نماید؟