آڈیوز

صداکار سهیل قاسمی کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار سهیل قاسمی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

506نظمیں506آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 340من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشم

غزل شمارهٔ 341گر من از سرزنشِ مدَّعیان اندیشم

غزل شمارهٔ 342حجابِ چهرهٔ جان می‌شود غبارِ تنم

غزل شمارهٔ 343چِل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم

غزل شمارهٔ 344عمریست تا من در طلب، هر روز گامی می‌زنم

غزل شمارهٔ 345بی تو ای سروِ روان، با گل و گلشن چه کنم؟

غزل شمارهٔ 346من نه آن رندم که تَرکِ شاهد و ساغر کنم

غزل شمارهٔ 347صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟

غزل شمارهٔ 348دیده دریا کُنَم و صبر به صحرا فِکَنَم

غزل شمارهٔ 349دوش سودایِ رُخَش گفتم ز سر بیرون کُنَم

غزل شمارهٔ 350به عزمِ توبه سحر گفتم استخاره کُنم

غزل شمارهٔ 351حاشا که من به موسمِ گُل تَرکِ مِی کُنم

غزل شمارهٔ 352روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم

غزل شمارهٔ 353من تَرکِ عشقِ شاهد و ساغر نمی‌کنم

غزل شمارهٔ 354به مژگان سیَه کردی هزاران رِخنه در دینم

غزل شمارهٔ 355حالیا مصلحتِ وقت در آن می‌بینم

غزل شمارهٔ 356گَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم

غزل شمارهٔ 357در خراباتِ مُغان نورِ خدا می‌بینم

غزل شمارهٔ 358غمِ زمانه که هیچش کَران نمی‌بینم

غزل شمارهٔ 359خُرَّم آن روز کز این منزلِ ویران بروم

غزل شمارهٔ 360گر از این منزلِ ویران به سویِ خانه رَوَم

غزل شمارهٔ 361آن که پامالِ جفا کرد چو خاکِ راهم

غزل شمارهٔ 362دیدار شد مُیَسَّر و بوس و کنار هم

غزل شمارهٔ 363دَردَم از یار است و درمان نیز هم

غزل شمارهٔ 364ما بی‌غمانِ مست دل از دست داده‌ایم

غزل شمارهٔ 365عمریست تا به راهِ غَمَت رو نهاده‌ایم

غزل شمارهٔ 366ما بدین در نه پِیِ حشمت و جاه آمده‌ایم

غزل شمارهٔ 367فتوی پیرِ مُغان دارم و قولی‌ست قدیم

غزل شمارهٔ 368خیز تا از درِ میخانه گُشادی طلبیم

غزل شمارهٔ 369ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم

غزل شمارهٔ 370صَلاح از ما چه می‌جویی؟ که مستان را صَلا گفتیم

غزل شمارهٔ 371ما درس سحر در ره میخانه نهادیم

غزل شمارهٔ 372بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم

غزل شمارهٔ 373خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم

غزل شمارهٔ 374بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

غزل شمارهٔ 375صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیم

غزل شمارهٔ 376دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

غزل شمارهٔ 377ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم

غزل شمارهٔ 378ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

غزل شمارهٔ 379سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم

غزل شمارهٔ 380بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم

غزل شمارهٔ 381گرچه ما بندگان پادشهیم

غزل شمارهٔ 382فاتحه‌ای چو آمَدی بَر سَر خَسته‌ای بخوان

غزل شمارهٔ 383چندان که گفتم غم با طبیبان

غزل شمارهٔ 384می‌سوزم از فِراقت روی از جَفا بگردان

غزل شمارهٔ 385یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسان

غزل شمارهٔ 386خدا را کم نشین با خرقه پوشان

غزل شمارهٔ 387شاه شمشادقدان، خسرو شیرین‌دهنان

غزل شمارهٔ 388بهار و گل طرب‌انگیز گشت و توبه‌شکن

غزل شمارهٔ 389چو گل هر دم به بویت جامه در تن