آڈیوز

صداکار سارنگ صیرفیان کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار سارنگ صیرفیان کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

209نظمیں209آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 209قتلِ این خسته به شمشیرِ تو تقدیر نبود

غزل شمارهٔ 211دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود

غزل شمارهٔ 220از دیده خونِ دل همه بر رویِ ما رَوَد

غزل شمارهٔ 223هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد

غزل شمارهٔ 229بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 231گفتم غمِ تو دارم گفتا غمَت سرآید

غزل شمارهٔ 233دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

غزل شمارهٔ 244معاشران! گره از زلفِ یار باز کنید

غزل شمارهٔ 251شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر

غزل شمارهٔ 255یوسفِ گم‌گشته بازآید به کنعان، غم مخور

غزل شمارهٔ 275صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش

غزل شمارهٔ 282بِبُرد از من قرار و طاقت و هوش

غزل شمارهٔ 283سحر ز هاتفِ غیبم رسید مژده به گوش

غزل شمارهٔ 285در عهدِ پادشاهِ خطابخشِ جُرم پوش

غزل شمارهٔ 291ما آزموده‌ایم در این شهر بختِ خویش

غزل شمارهٔ 296طالع اگر مدد دهد، دامنَش آوَرَم به کف

غزل شمارهٔ 300هزار دشمنم اَر می‌کنند قصدِ هلاک

غزل شمارهٔ 305به وقت گُل شدم از توبهٔ شراب خجِل

غزل شمارهٔ 310مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

غزل شمارهٔ 312بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم

غزل شمارهٔ 315به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستم

غزل شمارهٔ 325گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

غزل شمارهٔ 328من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟

غزل شمارهٔ 330تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم

غزل شمارهٔ 338من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم

غزل شمارهٔ 343چِل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم

غزل شمارهٔ 344عمریست تا من در طلب، هر روز گامی می‌زنم

غزل شمارهٔ 360گر از این منزلِ ویران به سویِ خانه رَوَم

غزل شمارهٔ 362دیدار شد مُیَسَّر و بوس و کنار هم

غزل شمارهٔ 366ما بدین در نه پِیِ حشمت و جاه آمده‌ایم

غزل شمارهٔ 370صَلاح از ما چه می‌جویی؟ که مستان را صَلا گفتیم

غزل شمارهٔ 373خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم

غزل شمارهٔ 374بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

غزل شمارهٔ 376دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

غزل شمارهٔ 380بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم

غزل شمارهٔ 390افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن

غزل شمارهٔ 395گُلبرگ را ز سُنْبُلِ مُشکین، نِقاب کُن

غزل شمارهٔ 399کرشمه‌ای کن و بازار ساحری بشکن

غزل شمارهٔ 404می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این

غزل شمارهٔ 408ای آفتاب آینه دار جمال تو

غزل شمارهٔ 418گر تیغ بارد در کوی آن ماه

غزل شمارهٔ 419وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 430به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی

غزل شمارهٔ 435با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی

غزل شمارهٔ 441چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

غزل شمارهٔ 446صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

غزل شمارهٔ 467زان می عشق، کز او پخته شود هر خامی