آڈیوز

صداکار پری ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار پری ساتکنی عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

297نظمیں297آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 179کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

غزل شمارهٔ 180انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد

غزل شمارهٔ 181باد آمد و بوی عنبر آورد

غزل شمارهٔ 182زنده شود هر که پیش دوست بمیرد

غزل شمارهٔ 183کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

غزل شمارهٔ 184دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 185کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

غزل شمارهٔ 186بگذشت و بازم آتش در خرمن سکون زد

غزل شمارهٔ 187هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

غزل شمارهٔ 188به حدیث در نیایی که لبت شکر نریزد

غزل شمارهٔ 189آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

غزل شمارهٔ 190از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

غزل شمارهٔ 191کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد

غزل شمارهٔ 192گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

غزل شمارهٔ 193شورش بلبلان سحر باشد

غزل شمارهٔ 194شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد

غزل شمارهٔ 195از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد

غزل شمارهٔ 196سَرِ جانان ندارد هر که او را خوفِ جان باشد

غزل شمارهٔ 197نظر خدای‌بینان طلب هوا نباشد

غزل شمارهٔ 198با کاروان مصری چندین شکر نباشد

غزل شمارهٔ 199تا حال مَنت خبر نباشد

غزل شمارهٔ 200چه کسی؟ که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد

غزل شمارهٔ 201آن به که نظر باشد و گفتار نباشد

غزل شمارهٔ 202جنگ از طرف دوست دل‌آزار نباشد

غزل شمارهٔ 203تو را نادیدن ما غم نباشد

غزل شمارهٔ 204گر گویمت که سروی سرو این چنین نباشد

غزل شمارهٔ 205اگر سروی به بالای تو باشد

غزل شمارهٔ 206در پای تو افتادن شایسته دمی باشد

غزل شمارهٔ 207تو را خود یک زمان با ما سر صحرا نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 208مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بِکُشد

غزل شمارهٔ 209تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد

غزل شمارهٔ 210خواب خوش من ای پسر دست‌خوش خیال شد

غزل شمارهٔ 211امروز در فراق تو دیگر به شام شد

غزل شمارهٔ 212هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

غزل شمارهٔ 213دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد

غزل شمارهٔ 214سرمست ز کاشانه به گلزار برآمد

غزل شمارهٔ 215ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

غزل شمارهٔ 216روز برآمد بلند ای پسر هوشمند

غزل شمارهٔ 217آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

غزل شمارهٔ 218آن سرو که گویند به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 219کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 220دلم خیال تو را رهنمای می‌داند

غزل شمارهٔ 221مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

غزل شمارهٔ 222حُسن تو دایم بدین قرار نمانَد

غزل شمارهٔ 223عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اند

غزل شمارهٔ 224گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اند

غزل شمارهٔ 225اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند؟

غزل شمارهٔ 226درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

غزل شمارهٔ 227آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

غزل شمارهٔ 228کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند