صداکار فاطمه زندی کی آڈیوز میں رومی کی کتاب مثنوی معنوی

بخش 139–نمودن جبرئیل علیه‌ السّلام خود را به مصطفی صلی‌الله علیه و سلّم به صورت خویش و از هفتصد پر او چون یک پر ظاهر شد افق را بگرفت و آفتاب محجوب شد با همهٔ شعاعش

How Gabriel, on whom be peace, showed himself to Mustafá (Mohammed), God bless and save him, in his own shape; and how, when one of his seven hundred wings became visible, it covered the horizon (on all sides), and the sun with all its radiance was veiled over.

بخش 141–فرمودن شاه به ایاز بار دگر کی شرح چارق و پوستین آشکارا بگو تا خواجه‌تاشانت از آن اشارت پند گیرد کی الدین النصیحة و موعظه یابند

بخش 142–حکایت کافری کی گفتندش در عهد ابا یزید کی مسلمان شو و جواب گفتن او ایشان را

Story of the infidel whom, in the time of Abá Yazíd (Báyazíd), they invited to become a Moslem; and how he answered them.

بخش 147–نشاندن پادشاه، صوفیانِ عارف را پیش روی خویش تا چشمشان بدیشان روشن شود

How kings seat in front of them the Súfís who know God, in order that their eyes may be illumined by (seeing) them.

بخش 149–مشک آن غلام ازغیب پر آب کردن بمعجزه و آن غلام سیاه را سپیدرو کردن باذن الله تعالی

How he (the Prophet) miraculously filled the slave's water-skin with water from the Unseen World and made the face of that negro slave white by permission of God most High.

بخش 150–دیدن خواجه غلام خود را سپید و ناشناختن کی اوست و گفتن کی غلام مرا تو کشته‌ای خونت گرفت و خدا ترا به دست من انداخت

How the master saw his slave white and did not recognise him and said, “Thou hast killed my slave: the murder hath found thee out, and God hath thrown thee into my hands.”

بخش 150–جواب گفتن امیر مر آن شفیعان را و همسایگان زاهد را کی گستاخی چرا کرد و سبوی ما را چرا شکست من درین باب شفاعت قبول نخواهم کرد کی سوگند خورده‌ام کی سزای او را بدهم

How the Amír answered those neighbours of the ascetic who interceded for him: “Why,” said he, “did he behave (so) impudently and why did he break my jug (of wine)? I will not listen to intercession in this matter, for I have sworn to punish him as he deserves.”

بخش 151–بیان آنک حق تعالی هرچه داد و آفرید از سماوات و ارضین و اعیان و اعراض همه به استدعاء حاجت آفرید‌؛ خود را محتاج چیزی باید کردن تا بدهد؛ کی ‌«امن یجیب المضطر اذا دعاه»؛ اضطرار‌، گواه استحقاق است

Explaining that whatsoever God most High bestowed and created— the heavens and the earths and the substances and the accidents— He created all (this) at the demand of need, and that one must make one's self in need of a thing, so that He may bestow it; for “… Or He who answers the sorely distressed when he calls unto Him?” Sore distress is the evidence of worthiness (to receive the Divine bounty).

بخش 151–دو بار دست و پای امیر را بوسیدن و لابه کردن شفیعان و همسایگان زاهد

How the neighbours of the ascetic, who were interceding for him, kissed the hands and feet of the Amír and humbly entreated him a second time.

بخش 152–باز جواب گفتن آن امیر ایشان را

How the Amír answered them again.

بخش 161–گفتن پیغامبر صلی الله علیه و سلم مر زید را کی این سر را فاش‌تر ازین مگو و متابعت نگهدار

How the Prophet, on whom be peace, said to Zayd, “Do not tell this mystery more plainly than this, and take care to comply (with the religious law).”

بخش 162–رجوع به حکایت زید

The (author's) return to the story of Zayd.

بخش 163–آتش افتادن در شهر به ایام عمر رضی الله عنه

How a conflagration occurred in the city (Medina) in the days of ‘Umar, may God be well-pleased with him.

بخش 164–خدو انداختن خصم در روی امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه و انداختن امیرالمؤمنین علی شمشیر از دست

How an enemy spat in the face of the Prince of the Faithful, ‘Alí, may God honour his person, and how ‘Alí dropped the sword from his hand.

بخش 165–سؤال کردن آن کافر از علی کرم الله وجهه کی بر چون منی مظفر شدی شمشیر از دست چون انداختی

بخش 227–حکایت عاشقی دراز هجرانی بسیار امتحانی

Story of the lover who had been long separated (from his beloved) and had suffered much tribulation.