آڈیوز

صداکار افسر آریا کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار افسر آریا کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

359نظمیں359آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 280چو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانش

غزل شمارهٔ 281یا رب این نوگُلِ خندان که سپردی به مَنَش

غزل شمارهٔ 282بِبُرد از من قرار و طاقت و هوش

غزل شمارهٔ 283سحر ز هاتفِ غیبم رسید مژده به گوش

غزل شمارهٔ 284هاتفی از گوشهٔ میخانه دوش

غزل شمارهٔ 285در عهدِ پادشاهِ خطابخشِ جُرم پوش

غزل شمارهٔ 287ای همه شکلِ تو مَطبوع و همه جایِ تو خوش

غزل شمارهٔ 288کنارِ آب و پایِ بید و طبعِ شعر و یاری خوش

غزل شمارهٔ 289مَجمَعِ خوبی و لطف است عِذار چو مَهَش

غزل شمارهٔ 290دلم رمیده شد و غافلم منِ درویش

غزل شمارهٔ 291ما آزموده‌ایم در این شهر بختِ خویش

غزل شمارهٔ 292قسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاع

غزل شمارهٔ 293بامدادان که ز خلوتگَهِ کاخِ اِبداع

غزل شمارهٔ 294در وفایِ عشقِ تو، مشهورِ خوبانم چو شمع

غزل شمارهٔ 295سَحَر به بویِ گلستان دَمی شدم در باغ

غزل شمارهٔ 296طالع اگر مدد دهد، دامنَش آوَرَم به کف

غزل شمارهٔ 297زبانِ خامه ندارد سرِ بیان فِراق

غزل شمارهٔ 298مقامِ امن و مِیِ بی‌غَش و رفیقِ شَفیق

غزل شمارهٔ 299اگر شراب خوری جُرعه‌ای فشان بر خاک

غزل شمارهٔ 300هزار دشمنم اَر می‌کنند قصدِ هلاک

غزل شمارهٔ 301ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک

غزل شمارهٔ 302خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال

غزل شمارهٔ 303شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال

غزل شمارهٔ 304دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کامل

غزل شمارهٔ 305به وقت گُل شدم از توبهٔ شراب خجِل

غزل شمارهٔ 306اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول

غزل شمارهٔ 307هر نکته‌ای که گفتم در وصفِ آن شَمایل

غزل شمارهٔ 308ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل

غزل شمارهٔ 309عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْ‌فام

غزل شمارهٔ 310مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

غزل شمارهٔ 311عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌ام

غزل شمارهٔ 312بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم

غزل شمارهٔ 313بازآی ساقیا که هواخواهِ خدمتم

غزل شمارهٔ 314دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستم

غزل شمارهٔ 315به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستم

غزل شمارهٔ 316زُلف بَر باد مَده تا نَدَهی بَر بادَم

غزل شمارهٔ 317فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادَم

غزل شمارهٔ 318مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَم

غزل شمارهٔ 319سال‌ها پیرُویِ مذهبِ رندان کردم

غزل شمارهٔ 320دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم

غزل شمارهٔ 321هر چند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدم

غزل شمارهٔ 322خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم

غزل شمارهٔ 323ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم

غزل شمارهٔ 324گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

غزل شمارهٔ 325گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

غزل شمارهٔ 326در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

غزل شمارهٔ 327مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم

غزل شمارهٔ 328من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟

غزل شمارهٔ 329جوزا سَحَر نهادْ حمایل برابرم

غزل شمارهٔ 330تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم