آڈیوز

صداکار افسر آریا کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار افسر آریا کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

359نظمیں359آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 222از سرِ کویِ تو هر کو به ملالت برود

غزل شمارهٔ 223هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد

غزل شمارهٔ 224خوشا دلی که مدام از پِی نظر نرود

غزل شمارهٔ 225ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود

غزل شمارهٔ 226ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود

غزل شمارهٔ 227گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود

غزل شمارهٔ 229بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 230اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید

غزل شمارهٔ 233دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

غزل شمارهٔ 234چو آفتاب مِی از مشرقِ پیاله برآید

غزل شمارهٔ 235زهی خجسته زمانی که یار بازآید

غزل شمارهٔ 236اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآید

غزل شمارهٔ 237نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید

غزل شمارهٔ 238جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید

غزل شمارهٔ 239رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

غزل شمارهٔ 240ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

غزل شمارهٔ 241معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید

غزل شمارهٔ 242بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید

غزل شمارهٔ 243بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید

غزل شمارهٔ 245الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

غزل شمارهٔ 246عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار

غزل شمارهٔ 247صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار

غزل شمارهٔ 248ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آر

غزل شمارهٔ 249ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار

غزل شمارهٔ 250روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر

غزل شمارهٔ 251شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر

غزل شمارهٔ 252گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر

غزل شمارهٔ 253ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر

غزل شمارهٔ 254دیگر ز شاخِ سروِ سَهی بلبلِ صبور

غزل شمارهٔ 256نصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیر

غزل شمارهٔ 257روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر

غزل شمارهٔ 258هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز

غزل شمارهٔ 259منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز

غزل شمارهٔ 260ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به ناز

غزل شمارهٔ 261درآ که در دلِ خسته، توان درآید باز

غزل شمارهٔ 262حالِ خونین دلان که گوید باز؟

غزل شمارهٔ 263بیا و کَشتیِ ما در شَطِ شراب انداز

غزل شمارهٔ 264خیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک انداز

غزل شمارهٔ 265برنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوز

غزل شمارهٔ 267ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس

غزل شمارهٔ 269دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بس

غزل شمارهٔ 271دارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرس

غزل شمارهٔ 272باز آی و دلِ تنگِ مرا مونس جان باش

غزل شمارهٔ 273اگر رفیقِ شفیقی، درست پیمان باش

غزل شمارهٔ 274به دورِ لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

غزل شمارهٔ 275صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش

غزل شمارهٔ 276باغبان گر پنج‌روزی صحبتِ گل بایدش

غزل شمارهٔ 277فکرِ بلبل همه آن است که گُل شد یارش

غزل شمارهٔ 278شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش

غزل شمارهٔ 279خوشا شیراز و وضعِ بی‌مثالش