شمارهٔ 161 - تقاضای گوشت و انگور

خواجه را بر کتابه خانه

می نوشتند دی که طال بقاه

از شبستان ببشکم آمد شاه

گشت بشکم ز دلبران چون ماه

حسود از نعمت حق بخیل است و بندهٔ بی گناه را دشمن می‌دارد.

مردکی خشک مغز را دیدم

مردِ بی مروت زن است و عابدِ با طمع رهزن.

ای به ناموس کرده جامه سپید

بدر ناهید بزم کیوان جاه

خان فیروز جنگ عبدالاه