رباعی شمارهٔ 231

Toggle stanza 1
آراست بهار کوی و دروازهٔ خویش
1

آراست بهار کوی و دروازهٔ خویش

افگند به باغ و راغ آوازهٔ خویش

2

بنمای بهار را رخ تازهٔ خویش

تا بشناسد بهار اندازهٔ خویش

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور