غزل شمارهٔ 29
Toggle stanza 1از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست
11
از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست
صیدیست بس شگرف نه در خورد شست ماست
22
میدان مهر او نه به کام سمند ماست
درع وفای او نه به بالای پست ماست
33
دیریست تا به یادش می نوش میکنم
کس را نگفت او که فلان مرد مست ماست
44
با پاسبان کویش در خاک میرویم
هر چند فرق فرقد جای نشست ماست
55
چون مات برد ماست همه کس حریف ماست
وانجا که نیستیست همه عین هست ماست
زمین