غزل شمارهٔ 658
Toggle stanza 1ز عمر باج ستاند می دو ساله ما
11
ز عمر باج ستاند می دو ساله ما
به آفتاب شبیخون زند پیاله ما
22
ز بی قراری ما دردسر کشد بالین
شبی که دختر رز نیست در حباله ما
33
ز زیر بال ازان سر برون نمی آریم
که رنگ گل نپرد از نسیم ناله ما
44
نشسته تا به کمر در میان خاکستر
هنوز تشنه داغ است برگ لاله ما
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
سرود مجلس درد است آه و ناله ما
حباب خون جگر لاله گون پیاله ما
جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 38
مدام محرم صهبا بود پیاله ما
به گرد مهر تنیده ست خط هاله ما
غالب دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 38
حدیث خام مجویید در رساله ما
به مهر داغ رسیده است برگ لاله ما
صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 659
ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟
که خون مرده کند باده را پیاله ما
صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 660