غزل شمارهٔ 576
Toggle stanza 1به محفل تو که خاموش بود سپند آنجا
11
به محفل تو که خاموش بود سپند آنجا
کراست زهره که سازد صدا بلند آنجا؟
22
ز مکر سبحه شماران خدا نگه دارد!
که صد سرست به یک حلقه کمند آنجا
33
بهشت را چه کنی، مگذر از مقام رضا
که زهر چشم گواراست همچو قند آنجا
44
در آن حریم خموشم که نغمه منصور
شنیده اند مکرر ز هر سپند آنجا
55
کشیده دار عنان چون سخن به عشق رسد
که پی ز تیزی ره می شود سمند آنجا
66
ز دار و گیر فلک فارغند آگاهان
شکار غافلی افتد مگر به بند آنجا
77
تو مست خواب و قدح های فیض در دل شب
تمام چشم که دستی شود بلند آنجا
88
ز زلف او خبر دل که آورد صائب؟
چنین که پای نسیم صباست بند آنجا
زمین