غزل شمارهٔ 288
شاعر: صائب
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
قافیہ: ابمیجوییمما
صنف: غزل
صداکار: پری ساتکنی عندلیب
Toggle stanza 1صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ما
11
صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ما
حیرت آیینه از سیماب می جوییم ما
22
با سیه کاری طمع داریم حسن عاقبت
دولت بیدار را در خواب می جوییم ما
33
شکوه با ناراستی از چرخ کجرو می کنیم
راستی در جوی کج از آب می جوییم ما
44
چون کتان هر چند از ماه است زخم ما، همان
مرهم کافوری از مهتاب می جوییم ما
55
از لباسی دوستان، داریم دلسوزی طمع
اخگر از خاکستر سنجاب می جوییم ما
66
می کند همدرد، عیش ناقص ما را تمام
در میان رشته ها همتاب می جوییم ما
77
در پریشان کردن جمعیت دنیاست جمع
آنچه از جمعیت اسباب می جوییم ما
88
گرمیی کز عشق باید جست آن را در لباس
از سمور و قاقم و سنجاب می جوییم ما
99
از وصال یار محرومیم با همخانگی
در حرم چون غافلان محراب می جوییم ما
1010
هر که خود را جمع می سازد همه عالم در اوست
بحر را در حقه گرداب می جوییم ما
1111
از حقیقت روی صائب در مجاز آورده ایم
ماه را دایم ز طشت آب می جوییم ما