غزل شمارهٔ 1692

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
زمین ز سایه ابر بهار گلپوش است
1

زمین ز سایه ابر بهار گلپوش است

ز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است

2

نسیم لطف بهار از شمار بیرون است

فغان که غنچه این باغ، تنگ آغوش است

3

ازان جهان حلاوت همین خبر دارم

که رخنه دل هر مور، چشمه نوش است

4

فریب عجز مخور از ضعیف نالی خصم

که مرگ رهرو غافل ز چاه خس پوش است

5

دهان مار شد از حرف تلخ، گوش مرا

خوشا کسی که درین بزم پنبه در گوش است

6

به چشم سلسله زلف آب می گردد

چه روشنی است که با صبح آن بناگوش است

7

فروغ گوهر بینش گرفته است غبار

تمیز مردم این روزگار در گوش است

8

در آن مقام که من قطره می زنم صائب

غبار هستی کونین، گرد پاپوش است

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…