غزل شمارهٔ 1420

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
خط نارسته ز لعل لب دلبر پیداست
1

خط نارسته ز لعل لب دلبر پیداست

رشته از صافی این دانه گوهر پیداست

2

گرچه ز آیینه روشن ننماید جوهر

خط نارسته ازان چهره انور پیداست

3

مهر و کین می شود از صفحه سیما ظاهر

صافی و تیرگی آب ز گوهر پیداست

4

آه گرمی که گره در دل پر خون من است

همچو داغ از جگر لاله احمر پیداست

5

می کند گل ز جبین، تیرگی و صافی دل

در کدو هر چه نهفته است، ز ساغر پیداست

6

چشم بد دور ازان سلسله زلف دراز!

که ز هر حلقه او عالم دیگر پیداست

7

ندهد حسن گلوسوز امان عاشق را

خامی آتش سوزان ز سمندر پیداست

8

جنت نسیه بود نقد، دل روشن را

عکس فردوس ازین چشمه کوثر پیداست

9

نشد از کوه غم و درد، دل من ساکن

شور دریا ز گرانسنگی لنگر پیداست

10

لب اظهار گشودن، ثمر خامیهاست

سوز عشق از لب خشک و مژه تر پیداست

11

صاف کن سینه اگر ذوق تماشا داری

که ازین آینه، آفاق سراسر پیداست

12

پرده معنی روشن نشود صائب لفظ

عالم آشوبی ازان زلف معنبر پیداست

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…