شمارهٔ 152
Toggle stanza 1شجر مقل در بیابانها
11
شجر مقل در بیابانها
نرسد هرگز آفتی به برش
22
رطب از شاهدی و شیرینی
سنگها میزنند بر شجرش
33
بلبل اندر قفس نمیماند
سالها، جز به علت هنرش
44
زاغ ملعون از آن خسیسترست
که فرستند باز بر اثرش
55
وز لطافت که هست در طاووس
کودکان میکنند بال و پرش
66
که شنیدی ز دوستان خدای
که نیامد مصیبتی به سرش؟
77
هر بهشتی که در جهان خداست
دوزخی کردهاند بر گذرش
زمین