حکمت شمارهٔ 71

شاعر: سعدی

انگریزی ترجمہ: ریہاتسیک
حسود از نعمت حق بخیل است و بندهٔ بی گناه را دشمن می‌دارد.
مردکی خشک مغز را دیدم
رفته در پوستین صاحب جاه
گفتم ای خواجه گر تو بدبختی
مردم نیکبخت را چه گناه
الا تا نخواهی بلا بر حسود
که آن بخت برگشته خود در بلاست
چه حاجت که با او کنی دشمنی
که او را چنین دشمنی در قفاست

An envious man is avaricious with the wealth of God and hates the guiltless as foes.

I saw a crackbrained little man, Reviling a possessor of dignity, Who replied: ‘O fellow, if thou art unlucky, What guilt is there in lucky men?’

Forbear to wish evil to an envious man Because the ill-starred fellow is an evil to himself. What needest thou to show enmity to him Who has such a foe on the nape of his neck?

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور