غزل شمارهٔ 98
Toggle stanza 1گفتم مگر به خواب ببینم خیال دوست
11
گفتم مگر به خواب ببینم خیال دوست
اینک علی الصباح نظر بر جمال دوست
22
مردم هلال عید ندیدند و پیش ما
عیدست و آنک ابروی همچون هلال دوست
33
ما را دگر به سرو بلند التفات نیست
از دوستی قامت بااعتدال دوست
44
زان بیخودم که عاشق صادق نباشدش
پروای نفس خویشتن از اشتغال دوست
55
ای خواب، گرد دیده سعدی دگر مگرد
یا دیده جای خواب بود یا خیال دوست
زمین