غزل شمارهٔ 242

شاعر: سعدی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ارمیکند

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

Toggle stanza 1
سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند
1
سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند
وآن ماه محتشم که چه گفتار می‌کند
2
آن چشم مست بین که به شوخی و دلبری
قصد هلاک مردم هشیار می‌کند
3
دیوانه می‌کند دل صاحب‌تمیز را
هر گه که التفات پری‌وار می‌کند
4
ما روی کرده از همه عالم به روی او
وآن سست‌عهد روی به دیوار می‌کند
5
عاقل خبر ندارد از اندوه عاشقان
خفته‌ست و عیب مردم بیدار می‌کند
6
من طاقت شکیب ندارم ز روی خوب
صوفی به عجز خویشتن اقرار می‌کند
7
بیچاره از مطالعه روی نیکوان
صد بار توبه کرد و دگربار می‌کند
8
سعدی نگفتمت که خم زلف شاهدان
دربند او مشو که گرفتار می‌کند

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور