غزل شمارهٔ 1559
Toggle stanza 1من دوش به تازه عهد کردم
11
من دوش به تازه عهد کردم
سوگند به جان تو بخوردم
Last night I vowed anew, I swore an oath by your life,
22
کز روی تو چشم برندارم
گر تیغ زنی ز تو نگردم
That I would never remove my eyes from your face; if You smite with the sword, I will not turn from You.
33
درمان ز کسی دگر نجویم
زیرا ز فراق توست دردم
I will not seek the cure from any other, because my pain is of separation from You.
44
در آتشم ار فروبری تو
گر آه برآورم نه مردم
If You should cast me into the fire, I am no true man if I utter a sigh.
55
برخاستم از رهت چو گردی
بر خاک ره تو بازگردم
I rose from your path like dust; now I return to the dust of your path.
زمین