غزل شمارهٔ 431
شاعر: رومی
Toggle stanza 1عشوه دشمن بخوردی عاقبت
11
عشوه دشمن بخوردی عاقبت
سوی هجران عزم کردی عاقبت
22
بازگردی زان خسان زن صفت
سوی این مردان چو مردی عاقبت
33
سیر گردی زان همه جفتان تو زود
چونک فرد فرد فردی عاقبت
44
چون گل زردی ز عشق لالهای
لاله گردی گرچه زردی عاقبت
55
چونک خاک شمس تبریزی شدی
نور سقفی لاجوردی عاقبت