غزل شمارهٔ 2303

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

قافیہ: رده

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکاران: فاطمه زندی، عندلیب
Toggle stanza 1
ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده
1
ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده
در قعر چنین چاهی ناخورده و نابرده

Suddenly, having eaten nothing and taken away nothing, I fell from the garden palace and pavilion into the depths of such a well.

2
دنیا نبود عیدم من زشتی او دیدم
گلگونه نهد بر رو آن روسپی زرده

The world was no festival for me; I beheld its ugliness, that yellow wanton puts rouge on her face.

3
گلگونه چه آراید آن خاربن بد را
آن خار فرورفته در هر جگر و گرده

How does rouge beautify that thorn of evil root? That thorn which has sunk into every liver and kidney?

4
با تارک گل آمد موبند فروهشته
ابروی خود از وسمه آن کور سیه کرده

She came, that blind crone, with a crown of roses, her black ribbon let loose, having blackened her eyebrows with indigo.

5
منگر تو به خلخالش ساق سیهش را بین
خوش آید شب بازی لیک از سپس پرده

Look not at her anklets, regard her black legs; puppetry is very pretty—when behind a screen!

6
رو دست بشو از وی ای صوفی روشسته
دل را بستر از وی ای مرد سراسترده

Go, wash your hands of her, Sufiof well-washed face; shave your heart of her, man of the shaven head!

7
بدبخت و گران جانی کو بخت از او جوید
دربند بزرگی شد می‌سوزد چون خرده

Unlucky and heavy of soul is he who seeks fortune from her; he is gone in bondage to greatness, and burns like a chip.

8
فریاد رس ای جانان ما را ز گران جانان
ای از عدمی ما را در چرخ درآورده

Come to our aid, Beloved, amongst the heavy-hearted, you who brought us into this wheel out of nonexistence.

9
خاموش سخن می‌ران زان خوش دم بی‌پایان
تا چند سخن سازی تو زین دم بشمرده

Silence! Speak only of that infinite one of sweet breath; how long will you make discourse of these numbered breaths?

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور