غزل شمارهٔ 1553
Toggle stanza 1ما صحبت همدگر گزینیم
11
ما صحبت همدگر گزینیم
بر دامن همدگر نشینیم
22
یاران همه پیشتر نشینید
تا چهره همدگر ببینیم
33
ما را ز درون موافقتهاست
تا ظن نبری که ما همینیم
44
این دم که نشستهایم با هم
می بر کف و گل در آستینیم
55
از عین به غیب راه داریم
زیرا همراه پیک دینیم
66
از خانه به باغ راه داریم
همسایه سرو و یاسمینیم
77
هر روز به باغ اندرآییم
گلهای شکفته صد ببینیم
88
وز بهر نثار عاشقان را
دامن دامن ز گل بچینیم
99
از باغ هر آنچ جمع کردیم
در پیش نهیم و برگزینیم
1010
از ما دل خویش درمدزدید
ما دزد نهایم ما امینیم
1111
اینک دم ما نسیم آن گل
ما گلبن گلشن یقینیم
1212
عالم پر شد نسیم آن گل
یعنی که بیا که ما چنینیم
1313
بومان ببرد چو بوی بردیم
مه مان کند ار چه ما کهینیم
1414
هر چند کمین غلام عشقیم
چون عشق نشسته در کمینیم
زمین