غزل شمارهٔ 3023
شاعر: رومی
Toggle stanza 1قصر بود روح ما نی تل ویرانهای
11
قصر بود روح ما نی تل ویرانهای
همدم ما یار ما نی دم بیگانهای
22
بادیهای هایلست راه دل و کی رسد
جز که دل پردلی رستم مردانهای
33
نی دل خصم افکنی بل دل خویش افکنی
نی دل تن پروری عاشق جانانهای
44
چونک فروشد تنش در تک خاک لحد
رست درخت قبول از بن چون دانهای
55
عاشق آن نور کیست جز دل نورانیی
فتنه آن شمع چیست جز تن پروانهای
66
مسرح روح الله است جلوه روح القدس
زانک ورا آفتاب هست عزبخانهای
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور