رباعی شمارهٔ 198

گویند که راستی چو زر کانیست

سرمایهٔ عز و دولت و آسانیست

معموری عقل فضلهٔ ویرانی ست

سرمایهٔ علم خاک بی سامانی ست

درویشی و عاشقی به هم سلطانیست

گنجست غمِ عشق ولی پنهانیست

کم باد سَری که آن سَران را پا نیست

وان دل که بجان غرقهٔ این سودا نیست

مرغ جان را میل سوی بالا نیست

در شش جهتش پر زدن وپروا نیست