غزل شمارهٔ 2399

شاعر: رومی

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

قافیہ: رده

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
Toggle stanza 1
ای از تو من برسته ای هم توام بخورده
1

ای از تو من برسته ای هم توام بخورده

هم در تو می‌گدازم چون از توام فسرده

I am sprung from you and likewise you have devoured me, I melt in you since through you I froze.

2

گه در کفم فشاری گه زیر پا به هر غم

زیرا که می‌نگردد انگور نافشرده

Now you press me in your hand, now under your foot with grief; for the grape does not become wine until it is pressed.

3

چون نور آفتابی بر خاک ما فکندی

و آن گاه اندک اندک باز آن طرف ببرده

Like the light of the sun, you have cast us on the earth, then little by little carried us back in that direction.

4

از روزن تن خود چون نور بازگردیم

در قرص آفتابی پاک از گناه و خرده

We return from the body’s window like light into the orb of a sun, pure of sin and blemish.

5

آن کس که قرص بیند گوید که گشت زنده

و آن کو به روزن آید گوید فلان بمرده

Whoever sees that orb says, “He has become alive,” and whoever comes to the window says, “So-and-so is dead.”

6

در جام رنج و شادی پوشیده اصل ما را

در مغز اصل صافیم باقی بمانده درده

He has veiled our origin in that cup of pain and joy; in the core of origin we are pure, all the rest left behind like dregs.

7

ای اصل اصل دل‌ها ای شمس حق تبریز

ای صد جگر کبابت تا چیست قدر گرده

Source of the source of souls, Shams-i H. aqq-i Tabr¯ız, a hundred livers are on fire for you—so how many kidneys?

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…