رباعی شمارهٔ 662

شاعر: رومی

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

در خدمتت ای جان چو بدن می‌افتد

زان سجده به بخت خویشتن می‌افتد

هر بار که اندر قدمت می‌افتم

جان در باطن به پای من می‌افتد

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

چون چشم به یارِ سیم تن میافتد

خون در دل و چشم ممتحن میافتد

عطارمختارنامهباب بیست و ششم: در صفت گریستنشمارهٔ 26

فارسی متن کا ماخذ: گنجور