رباعی شمارهٔ 1440

Toggle stanza 1
بر گردن ما بهانه‌ای خواهی بستن
1

بر گردن ما بهانه‌ای خواهی بستن

وز دام و دوال ما نخواهی رستن

2

بالا نگران شدی که بیگانه شده است

دف را بمیفشان که نخواهی رفتن

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور