رباعی شمارهٔ 1060

از دل سوی دلدار شکافست شکاف

وانکس که نداند این معافست معاف

با زنگی امشب چو شدستی به مصاف

از سینهٔ خود سینهٔ شب را بشکاف

در فقر فقیر باش و در صفوت صاف

با فقر و صفا درآ تو در کار مصاف

گویند مرا چند بخندی ز گزاف

کارت همه عشرتست و گفتت همه لاف

مهمان تو نیست دو سه روز و گزاف

خوان تو گرفته است از قاف به قاف