زندہ رود
Toggle stanza 1
هیچ راحت می‌نبینم در سرود و رود تو
1

هیچ راحت می‌نبینم در سرود و رود تو

جز که از فریاد و زخمه‌ات خلق را کاتوره خاست

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق را

بس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 99

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور