رودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 114شمارهٔ 114شاعر: رودکیوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: کهازگریستناوستاینزمینخندانصنف: غزل/قصیده/قطعهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 1به نوبهاران بستای ابر گریان را11نقل کریںبه نوبهاران بستای ابر گریان راکه از گریستن اوست این زمین خندان◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمخود غم دندان به که توانم گفتن؟زرین گشتم برون سیمین دندانرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 113اگلی نظمبه آتش درون بر مثال سمندربه آب اندرون بر مثال نهنگانرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 115◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
