غزل شمارهٔ 362

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
بیا که نغمه گشایان نفس به نی بستند
1

بیا که نغمه گشایان نفس به نی بستند

پیاله را به لب شیشه های می بستند

2

دلی که مایهٔ آزادگیست، بی دردان

به ذوق سلطنت روم و ری بستند

3

فسانه ها که به بازیچه روزگار سرود

کسان به مسند جمشید و تاج کی بستند

4

بیا به ملک قناعت که دردسر نکشی

ز قصه ها که به همت فروش طی بستند

5

دلم به فصل خزان زاد و در بهاران مرد

ببین که کی در هستی گشاد و کی بستند

6

چو یاسمین خود ای باغ وصل خندان باش

که بلبلان تو دست خزان و دی بستند

7

کلید توبه خریدم برای قفل بهشت

ولی چه سود که دستم به جام می بستند

8

بگو ز عرفی مجنون به لیلی ای محرم

که بر اسیر تو راه طواف حی بستند

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…