غزل شمارهٔ 56
Toggle stanza 1عهد حسنش روزگار دستبرد آتش است
11
عهد حسنش روزگار دستبرد آتش است
صاف آتش حسن او خورشیدبرد آتش است
22
خان و نان عالمی از آتش حسنش بسوخت
در شمار خانه سوز روزبرد آتش است
33
بستگان عشق را بی دل برد آب حیات
این متاع آماده بهر دست برد آتش است
44
عرفی اندر عشق اگر ناقص بود افسرده نیست
صید عشق ار خام باشد نیم خورد آتش است
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور