غزل شمارهٔ 291
Toggle stanza 1هر سو که با هزار کرشمه خرام تست
11
هر سو که با هزار کرشمه خرام تست
صد دل فتاده پیش به هر نیم گام تست
22
وه آن تویی و یا مه گردون و یا خیال
ماهی که گاه گاه به بالای بام تست
33
جانم فدای زلف تو آندم که پرسمت
کاین چیست موی بافته، گویی که دام تست
44
خود را ز تو سلام کنم زان همی زیم
میرم ازین گمان نبرم کاین سلام تست
55
مستی گرم تمام بسوزد عجب مدار
زینسان که دل به پختن سودای خام تست
66
چون می کشی مرا ز کف خویش بیش ازین
یک جرعه ای بریز که ای کشته شام تست
77
خونم نگین نگین که فرو می چکد ز چشم
بر هر نگین ز کلک وفا نقش نام تست
88
جانی که هست در کف اندیشه ها گرو
بر رخ ز خون قباله نوشتم که نام تست
99
خسرو که هندوانه سخن کج کج آورد
یک خنده کن وظیفه او، چون غلام تست