غزل شمارهٔ 1851

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی
1

گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

جور از حد نبری، حد جفا بشناسی

2

من جز از تو نشناسم به حق خدمت تو

تو نه آنی که حق خدمت ما بشناسی

3

تو که از کبر و منی می نشناسی خود را

من مسکین گدا را کجا بشناسی

4

ز فراقت ز ضعیفی همه خلقم بشناخت

ور تو بینی نه همانا که مرا بشناسی

5

بسته موی توام، ور به تنم در نگری

موی در موی کنی فرق و مرا بشناسی

6

برده ای صد دل و زنهار که نیکو داری

که دلم زان همه دلها، صنما، بشناسی

7

از درون سوختگی دارد و از بیرون داغ

این نشان بهر همان است که تا بشناسی

8

چون درون جگرم جای گرفتی زنهار

چون بریزی نمکی از لب و جا بشناسی

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…