رباعی شمارهٔ 58

گر راه روی راه برت بگشایند

ور نیست شوی به هستیت بگرایند

دل سوختگان که نفس میفرسایند

بربوی وصال باد میپیمایند

عالَم اگر از بهرِ تو می‌آرایند،

مَگْرای بدان که عاقلان نگرایند

بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند

مگرای بدان که عاقلان نگرایند

آرند یکی و دیگری بربایند

بر هیچکس این راز همی‌نگشایند