غزل شمارهٔ 280
شاعر: جامی
Toggle stanza 1از صومعه آن به که به میخانه بری پی
11
از صومعه آن به که به میخانه بری پی
جاوید نهی پشت فراغت به خم می
22
پوشیده قدح نوشی و هرگز نخروشی
کز کی بود آیین قدحنوشی و تاکی
33
اینجا نبود ازکی و تا کی قدح آشام
چندان که شود اول و آخر ز میان طی
44
یک لحظه فروداشت کن ای مطرب مجلس
کز دایره ام برد برون زمزمه نی
55
هر نغمه ات از نی که رود سوی عدم باز
بیم است که جانم برود در عقب وی
66
از چله کجا گرم شودصوفی خود بین
چون چله وی سردتر است از چله دی
77
گر زنده دلی رو به در میکده جامی
چون بهر صبوحی شنوی نعره یا حی
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…

