غزل شمارهٔ 981

سینه ام را چاک کن وآنجا درآی

خلوت خاص است در بگشا درآی

دل وثاق توست جانا دیده نیز

گر دلت آنجا گرفت اینجا درآی

خانه رنگین تماشا را خوش است

یکدم اندر چشم هم خون پالا درآی

گو بمیر از درد تنهایی رقیب

پیش تنها ماندگان تنها درآی

سرو نازی سرکشی از سر منه

جامی غمدیده گو از پا درآی