غزل شمارهٔ 225

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیم
1

ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیم

وز لب لعل تو دندان طمع برکندیم

2

دور پرگار فلک رسم جدایی انگیخت

تا درین دایره کی باز به هم پیوندیم

3

کس گرفتار مبادا به ملاقات رقیب

نپسندیم به کس آنچه به خود نپسندیم

4

با تو بودیم چو تن همنفس جان یکچند

زنده اکنون به مددگاری آن یکچندیم

5

استینها ز دو ساعد بودت صره سیم

دست بگشای که بس مفلس و حاجتمندیم

6

نیست بهر غرضی بودن ما در کویت

با سگان تو به زنجیر ارادت بندیم

7

دی گذشتی به من و سایه سرو تو فتاد

ما چو جامی ز وصالت به همین خرسندیم

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…