غزل شمارهٔ 131
Toggle stanza 1بیا که روی تو خورشیدِ عالمافروز است
11
بیا که روی تو خورشیدِ عالمافروز است
شبم ز روی تو چون روز و روز فیروز است
22
شد از جمال تو فیروز روز من وان روز
که خواستم شب و روز از خدای امروز است
33
شبم ز شعلهٔ شمع و چراغ مستغنیست
چنین که مشعلهٔ آه من شبافروز است
44
به تیغ غمزه اگر چاک میکنی جگرم
چه غم چو ناوک مژگان تو جگردوز است
55
چنین که عشق تو زد راه پیر دانشمند
چه جای طعن جوانان دانشاندوز است
66
رخی چنین خوش و آن گاه خوی بد حاشا
معلم تو اگر نغلطم بدآموز است
77
تو مرد عافیتی جامی از بتان بگسل
که عشق شیوهٔ رندان عافیتسوز است
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…

